“Via het veld van de bomen en het landschap kom je tot diepgang”. Nooit gedacht dat dit zo magisch kan zijn. Eli zet en geeft een veilige ruimte om helemaal tot in de kern te komen op basis van je vraag. Waar wil ik op dit moment meer ruimte voor creëren. Niet gemakkelijk als je hoofd vol zit met vragen. Maar al snel dient er zich toch één kwestie aan, waar we mee verder kunnen. We nemen het pad en maken contact met de Eik. De boodschap van vertragen kwam heel duidelijk binnen. Hoe kan ik mij anders openstellen voor het ongrijpbare. Het klinkt logisch, maar dat is nu net wat er volledig doorvoeld en beleefd moet worden.
Eli voelt in wat ik op dit moment nodig heb. En met een aantal eigen ontwikkelde methodieken gaan we aan de slag, steeds samen in connectie. Want dat is wat het is. Via deze wandeling kom je zelf tot inzichten in contact met de bomen, het landschap en het (energetisch) veld wat open getrokken wordt. Er is geen duiding, geen uitleg, het is zelf voelen wat resoneert. En dat deed het. Bij elke stop, bij elke boom, bij elke journey worden kleine puzzelstukjes samen gelegd om een antwoord te bieden, om, in mijn geval, hevige emoties te voelen opborrelen waarvan je niet weet dat ze er zitten, om los te laten wat niet meer dient, om een poort door te gaan. En dan nadat ik door de doorgang van Berk ben geweest, wanneer we in het open landschap staan, voel ik meer speelsheid, meer ruimte, meer lichtheid. Ik zak in volledige overgave tijdens een ‘runen’ journey, waarin de laatste healing plaatsvind. Misschien wel de krachtigste van de hele queeste.
We landen daarna nog aan een volgende boodschapper en vinden de tools die de verdere ‘tocht’ na de wandeling kan ondersteunen. En dan besef ik dat deze bijzondere wandeling mij meer gebracht heeft dan ik op dat moment kan bevatten en beschrijven. Vooral dankbaar om wat er heeft plaatsgevonden. De mind is stil. Dankjewel Eli, voor de ruimte, voor de begeleiding, voor alles. Aho
Dankjewel Valerie, voor deze prachtige feedback en overgave aan je tocht!
