(English below) Het Keltisch levenswiel…. het resoneert hoe langer hoe minder…nu vanalle levensgebeurtenissen passeren merk ik steeds meer en meer hoe de new age vertaling van het wiel te weinig gelaagd en te oppervlakking wordt…. Een heel mooi concept, maar te veel op louter een kalenderjaar toegespitst en te lineair op vlak van seizoenen… het mist een diepgang, een gelaagdheid… het mist voor mij erg het circulaire … de eeuwigheid in een seconde, de seconde der eeuwigheid.
In elke seconde zit heel het wiel vervat, van sterven tot geboorte en sterven… die tandwielen klikken allemaal prachtig in elkaar…. de overgangen zijn niet zo lineair en tevens is elke spirit der landschap anders… ook van klimaat en groei en bloei…
Ik mis de tussenzones in de tussenzones… de winter in de zomer, de zomer in de winter…. wellicht omdat we zelf zo kalenderjaar gewijze leven, willen we het wiel op dezelfde manier benaderen? Geen idee… maar het voelt per cyclus voor mij steeds minder kloppend en te oppervlakkig… Tevens mis ik een stuk in en uitzoemen…. waarom dat kalenderjaar? en geen cycli zoals in de astrologie? van jaren, decennia, eeuwen? waarom zo weinig toegespitst op de dag? en the four seasons in one day? wat met de zeer lokale verhalen en veranderingen in klimaat? waar blijven de nieuwe invullingen en intuïtieve invoelingen? Geen idee 🙂 als soort houden we graag vast aan een protocol vermoed ik 🙂
Ik laat het keltisch wiel helemaal los aangezien het voor mij echt niet meer klopt en tekort schiet…. ik volg meer en meer de spirit van het landschap… wat vertelt het op het moment dat ik er door loop. Als je stilstaan en luistert voel je steeds àlle seizoenen aanwezig. In de herfst bloeiden er frisgroene bladeren aan jonge scheuten bomen in de gekapte stukken, in de zomer lagen er grote stukken stervend bij door droogte en verschroeiing en soms verzopen in de regen…. De paddestoelen in de herfst hebben hun levenscyclus in één dag of enkele uren… lagen in lagen in lagen… overal is élk seizoen aanwezig. Ik zoem evenzeer graag uit, de cyclus van pluto met zijn 250 jaar,… noem maar op, de zaken die mijn korte mind en leventje ver overstijgen… waar ik een stipjes flits ben tussendoor…. allemaal tandwielen van Raido… en zo taffel ik door ijspegeltjes en warme zonnestralen, mijmerend, met een zwaar hart en een warm verdriet… samhain met immolc en ostara ook al aanwezig…. je merkt het…. ik ga eerder voor the four seasons in one day en het aanwezig zijn in elke seconde. Ik ga voor de spirit van het landschap en zijn vertellingen van het moment. Ik laat de vertalingen van het 8 voudig boeddhistisch wiel varen, de theorieën die in elke strekking weer een tikje anders zijn, en leg mijn hart te luisteren in het moment… in de spirit of the land…. aho
The Celtic wheel of life… it resonates less and less… now that life events are passing by, I notice more and more how the new age translation of the wheel is becoming too superficial…. A very beautiful concept, but too much focused on just a calendar year and too linear in terms of seasons… for me it lacks a depth, a layeredness… it really misses the circular… eternity in a second, the second of eternity.
The entire wheel is in every second, from death to birth and death… those gears all click together beautifully… the transitions are not so linear and every spirit of the landscape is different… including climate and growth and bloom…
I miss the intermediate zones within the intermediate zones… winter in summer, summer in winter… perhaps because we live that way ourselves, calendar year-wise, we want to approach the wheel in the same way? I have no idea… but it feels less and less accurate to me every cycle and too superficial… I also miss zooming in and out a bit… why that calendar year? and no cycles as in astrology? of years, decades, centuries? why so little focus on the day? and the four seasons in one day? what about the very local stories and changes in climate? where are the new interpretations and intuitive feelings? No idea 🙂 As a species we like to stick to a protocol 🙂
So I let go of the Celtic wheel as it really no longer makes sense to me and is inadequate…. I follow the spirit of the landscape more and more… what does it say when I walk through it. If you stand still and listen, you will always feel all the seasons present. In the fall, fresh green leaves bloomed on young shoots of trees in the felled areas, in the summer large areas were dying due to drought and scorching and sometimes drowned in the rain…. The mushrooms in the fall have their life cycle in one day or a few hours… layers upon layers upon layers… every season is present everywhere. I also like to zoom out, the cycle of Pluto with its 250 years,… you name it, the things that far transcend my short mind and life… where I am a flash of dots in between… all gears of Raido … and so I wander through icicles and warm rays of sunshine, musing, with a heavy heart and a warm sadness… samhain with immolc and ostara also present… you notice it… I prefer the four seasons in one day and being present in every second. I go for the spirit of the landscape and its stories of the moment. I abandon the translations of the 8-fold Buddhist wheel, the theories that are slightly different in each direction, and let my heart listen in the moment… in the spirit of the land… aho