( english below) To Hurt … jawel daar heeft het Huertgenwald zijn naam aan te danken. Vele soldaten verloren hier hun leven in een heftige en bittere strijd. Het bos staat op een ondergronds netwerk bol van de groepsbunkers. Een heel deel daarvan zijn nog intact en dragen nog een heftige energie van verloren zielen, roepende pijnen en hartverscheurende chaos in zich. Zoemend als een bijenkast die op ontploffen staat. De eerste tocht begon aan een prachtige kapel. Onverwacht want dat stond ‘niet op de planning’…. De cirkel van Avalon had een prachtig kaarsje met hun blessings meegegeven en waar beter dan in de kapel aan de Godinnefiguur dit te openen en te laten ontluiken. Het dorpje ademde de hoop en koestering van troost en vrede… de diepe groeven en sporen draagt het nog in zich. De energie van het kaarsje dat zijn geschenk ontvouwde ging heel de tocht mee.
De ene na de andere bunker te midden van prachtige wouden en steile heuvels. De houtjes die we bij een vredesceremonie ontvangen hadden vol blessings, werden één voor een geschonken aan deze betonnen reuzen vol verdriet. Het was een pittig weerzien met het Hurtgenwald… maar de energie was er toch helemaal anders. Een tocht van een 20 tal kilometer doorheen bunkerland … heuvels op en af… met een rugzak vol blessings in de vorm van jullie woorden uit het hart op houtjes… een stevige eerste dag … Vol vossenholen, schuilplaatsen, en goed verdoken betonnen structuren… tot zo ver de eerste kilometers door Huertgenwald…
To Hurt … yes, that is where the Huertgenwald gets its name from. Many soldiers lost their lives here in a fierce and bitter battle. The forest is on an underground network full of group bunkers. A large part of them are still intact and still carry a fierce energy of lost souls, crying pains and heartbreaking chaos within them. Buzzing like a beehive that is about to explode. The first journey started at a beautiful chapel. Unexpected because that was ‘not on the schedule’ …. The circle of Avalon had given a beautiful candle with their blessings and where better than in the chapel to open it to the Goddess figure and let it blossom. The village breathed the hope and cherished comfort and peace … it still carries the deep grooves and tracks within it. The energy of the candle that unfolded its gift went with it the entire journey
One bunker after another in the middle of beautiful forests and steep hills. The pieces of wood that we had received at a peace ceremony full of blessings, were given one by one to these concrete giants full of sorrow. It was a tough reunion with the Hurtgenwald… but the energy was completely different. A walk of about 20 kilometers through bunker country … up and down hills … with a backpack full of blessings in the form of your words from the heart on pieces of wood … a tough first day … Full of fox holes, hiding places, and well-concealed concrete structures … so far the first kilometers through the Huertgenwald …