Vannacht een ontmoeting met de spirit van Valeriaan. Jawel… Valérie. Wie me goed kent weet dat de bomen me steeds in het engels toespreken. Sinds Camille zich openbaarde bleek de plantenwereld zich in het Frans te uiten. Wonderlijke humor toch steeds die spirits 🙂
Vannacht was het dan Valérie die zich openbaarde. Bij een slapeloosheid en gewemel een tablet valeriaan ingenomen, waarna de spirit van deze werkzame plant tot me sprak. Ik vroeg advies en ook, mag ik je ontmoeten? Mag ik je zien?
Vermits de journeys blijvend van vorm veranderen merk ik dat bij ontvangst van gidsen de beelden uitblijven en er vooral de stem en klank is en de energie rond vloeit. Na advies van Valérie ‘respirer et drainer’ voelde ik hoe ze telkens te veel aan spanning in mijn systeem oplichtte, verzamelde en ik deze kon laten afvloeien. De herhaalde vraag of ik ze mocht ontmoeten in beeld werd beantwoord met een robot achtig hologram… hmmm… weinig details, vreemd,…. Waarop Valérie me degelijk op mijn plaats zette (zoals de elfenkoning ook al deed) ‘Je vroeg toch om een gezicht te zien, ik ben geen mens, ik ben een plant. dus voila…. ‘ Jep… ik had vooral een nieuwsgierig verlangen, dat er niet toe deed en dus onbeantwoord bleef 😀 met een blozen en giechelen in mezelf… ’tis waar wat ge zegt, en het heeft ook geen belang 😀 ‘
Heel interessante ontmoeting vermits de plantenwereld niet zo resoneert en niet vaak op het pad komt… of zou dat liggen aan ’t feit dat het in’t Frans te doen is 🙂 Zo komt spirit altijd op een eigen manier, in diversiteit van talen en sensaties met altijd scherpe duiding en bakken vol humor 🙂
Het opent wel weer een kier naar de deur om met mijn plantencopain Jeroen eens samen te zitten om een vervolg van The gifts of the forest te brouwen! Aho!
