Euphorbia Acruensis

(English below) Puzzelstukken liggen verspreid over de tafel en klikken langzaam in elkaar. De puzzelstukken der astrologie en des levens. Een wijze gids uit het Aelfar rijk kwam tijdens een koortsepisode op bezoek vannacht. Een wijze gids die zichzelf niet zichtbaar maakt, die snel en confronterend antwoodr met vragen. Vragen waarop ik stil en met mond vol tanden sta. Vragen die me de achterliggende motieven van mijn oorspronkelijke vraag tonen.

Ik kreeg ook een opdracht mee. Kahita! Study their artwork. Ik begreep er niets van ‘kahita’ wat is dat? Genoeg ‘wakker’ om te beseffen dat ik t woord best opzoek of opschreef omdat het ’s morgens anders verdwenen is in de plooien der dageraad. Het blijkt Spaans Cahita en een verzamelnaam voor de natives van noord México. Eén specifiek woord trof me helemaal . Yaqui … dus meer google en zoekwerk. Daverend van nieuwsgierigheid deze keer…. koortsig van verlangen om meer te weten … te ontdekken… te voelen… Het resoneert allemaal heel erg. Onverwacht zit ik vandaag met open mond tot op de grond bij nieuwe ontdekkingen. De troubadour heeft een deur gesloten en een hele nieuwe horizon wacht op hem. Om te proeven en te ontdekken en dan te implementeren, integreren en verder te reizen.

De schreeuwerige kleuren, santa muerte, de maskers, de reeën schedels en gewei,… de ratels … het verhaal klikt als een puzzel in elkaar tot een totaalplaatje. Holy Moly. Nieuwe inspiratie begint te vloeien, door het plezier van de geest maar ook door het lijf. Het leven begint weer op gang te komen en te stromen, dansante roep des levens lonkt,… nieuwe paden vol kleur en vol nieuwe struiken en bossen om in te snuisteren, te ontginnen en wellicht evenzeer me te prikken en struikelen… het is allemaal welkom!

Op spotify hoor ik teachings van de Yaqui, en verdekke een heel relaas over de spirit mescalito. Niet dat ik persé aan de mescal moet, maar wie is er al jaren fan en kweker van cactus(achtigen) … jep. De cacti die ik hier staan heb zijn scheuten van scheuten die ouder zijn dan mij. Ik herinner me nog als kind hoe ze opschoten en het glas der veranda omhoog uit de voegen duwden. Van mijn moeder leerde ik hoe deze prikkers te toppen, de toppen te planten, te kweken, de verpotten,…

Iedereen verwondert zich nog steeds over hoe snel deze rakkers bij me thuis groeien, ‘dat kàn toch niet!’ … Jawel, mits je je cactuskes graag ziet uiteraard. Dus ik ga dra weer aan de potterie en me eens verdiepen in de spirit van deze rakkers. Ze staan hier al jaaaren, en nooit heb ik beseft hopeveel steun ze brachten. Tijd voor een hernieuwde band! Tijd voor meer kleur! Tijd voor eens wat stekeliger 🙂 Aho!

De komende trancereis cirkels vanaf september worden dus heel wat kleuriger en fleuriger 😉 hou je vast! 😀

Puzzle pieces are spread across the table and slowly click together. The puzzle pieces of astrology and life. A wise guide from the Aelfar realm came to visit last night during an episode of fever. A wise guide who does not make himself visible, who answers questions quickly and confrontationally.. with a question towards me. Questions that leave me speechless and silent. Questions that show me the underlying motives of my original quest.

I also received a word: . ‘Kahita! Study their artwork‘. I didn’t understand anything about ‘kahita’ what is that? Enough ‘awake’ to realize that I should look up the word or write it down because otherwise it will have disappeared in the folds of dawn in the morning. It turns out to be Spanish Cahita and a collective name for the natives of northern México. One specific word really struck me. Yaqui…so more google and searching. Thundering with curiosity this time… feverish with the desire to know more… to discover… to feel… It all resonates very much. Unexpectedly, today I am sitting with my mouth open to the floor at new discoveries. The troubadour has closed a door and a whole new horizon awaits him. To taste and discover and then implement, integrate and travel further.

The bright colors, Santa Muerte, the masks, the deer skulls and antlers,… the rattles… the story clicks together like a puzzle to create a complete picture. Holy Moly. New inspiration begins to flow, through the pleasure of the mind but also through the body. Life starts to get going and flow again, the dancing call of life lures… new paths full of color and full of new shrubs and forests to browse, to explore and perhaps just as much to prick and stumble over… it is all welcome!

On Spotify I hear teachings from the Yaqui, and there is a whole story about the spirit mescalito. Not that I necessarily have to take mescal, but who has been a fan and grower of cactus(s) for years… yep. The cacti I have here are shoots from shoots that are older than me. As a child I remember how they rushed up and pushed the glass of the veranda up out of the joints. My mother taught me how to top these picks, plant the tops, grow them, repot them,…

Everyone is still amazed at how quickly these rascals grow in my home, ’that’s not possible!’ …Yes it is, if you love and enjoy your cacti, of course. So I will soon go back to pottery and delve into the spirit of these plants. They’ve been here for years, and I never realized how much support they brought. Time for a renewed bond! Time for more color! Time for something a little more spiky 🙂 Aho!

Ontvang mijn dagboek in je mailbox.

Scroll naar boven