Mijmeren tijdens deze mistige dagen… herinneren aan het zonnige eiland dat afgelopen maand ons hart heeft verwarmd. Ik neem jullie mee op de camino del silencio…
Een eiland met een warme licht brandende zon, heerlijke verkoelende wind… naast baaitjes met resorts waar iedereen als een bbq’tje ligt te bakken en braden…. vind je er niemandslanden van stoffige rotsrijke barranco’s met verkoelende schaduw, grotten, grillige vormen, plotse hittegolven, flamboyante cactussen en ongerepte stukken natuur.
Een plotse ontdekking was de Camino del silencio… inderdaad, na het drukke baaitje verlaten te hebben amper 3 kilometer verder en het was muisstil…. je eigen stem klanken echoden door de barranco muur van kale steen. De wandelschoenen niet meer waterdicht, vol scheuren door de rotsachtige losse stenen waar we door klauteren… Gedicht en gebed in de grot van de stilte… kleine plasjes en lava ondergrond… kloofjes en ‘caves’ .. een prachtige parel om te ontdekken. Waar het pad ophield was ik te nieuwsgierig en klauterde nog wat barrancos verder … altijd fijn om nieuwe landschappen te ontdekken, liefst zonder pad .. spelend ontdekkend en op die manier de wonderlijke heerlijkheid puur ontvangend.. opgaand in en met de spirit van het landschap… ik neem je graag via wat foto’s mee om je hart en lijf te verwarmen in deze kille dagen….
