De Weg van het Woud

Een loze zondag 7 uur. Het regent zachtjes. Het roept en trekt …. ik ‘moet’ naar buiten en naar het bos…. naar de bomen, graven, steentjes, takjes en twijgen. Ik rij naar de plek die zo roept, de plek waar ik thuis kom en innerlijke rust meteen settelt. De dauw en regen verkoelen me, de zachte bries doet me een beetje rillen… Ik hou er wel van, ik ben geen zomerhitte-mens… eerder een ijsbeer…

Ik vertrok met een vraag, om tekens en een boost in vertrouwen. Vertrouwen dat alles wel goed komt. Ik vertrok met het genoegen en genieten, dat deze tocht eens helemaal voor mij is. Geen begeleiden, invoelen, afstemmen… wat ik heel graag doe en mee beleef, maar nu is de tijd eens voor mij… solitair…. De spirit van het landschap is ontvankelijk en sereen. Ik dwaal door het natte gras dat kriebelt aan mijn blote benen en een spoor van verkoelende druppels achter laat. Er roept een boom daar helemaal ‘vanachter’. Een Amerikaanse eik? Een kruising? …. een boekje uit Amerika bezorgt me nog dieper zicht op alle crossovers en soorten Amerikaanse eik 😉 … mijn totemboom, al een hele poos.

De vorm lokt me en ik laat mijn hoofd aaien door zijn natte blaren. Een verkoeling weerom, een geruststelling, de druppels voelen als zegeningen door heilig water. Een babbeltje met deze kalmerende wijze eik. Het lucht op en doet deugd.

Er roept ook ‘vanalles’ op het pad erachter… ik vervolg al sleffend mijn weg. Mij herinnerend aan de periode dat ik dit dagelijks deed als ochtendritueel. Vindselen, ontdekken,…. erop uit! Wat blij dat ik deze draad herontdek. Her-inner. Dwalen en dralen. en dan ‘heh’ ? Wat hangt er nu in dat boompje? De nieuwsgierigheid kan ik niet bedwingen. iets dat zo trekt en lonkt wil ik naderbij bewonderen en oooh… wat een prachtig geschenk van het landschap 🙂 Een boost in dat vertrouwen werd meteen geschonken.

Dralend en dwalend verder… de spatten modderig water klinken sappig als ik erdoor waad. Slijk en smurrie… en dan plots valt mijn oog op dit hemelse blauwe juweeltje van een steen! Wellicht geen natuurlijk iets, maar wonderbaarlijk schoon! Wauw! Er komt de goesting om mijn altaartje eens anders in te richten. Wijsheden stromen door de geest. Geen eureka noch aha erlebnissen. Eenvoudige wijsheden die ik niet meer ten harte nam en niet meer als vanzelfsprekend in de dag plant; als zaadjes van zelfzorg. Water, meer water drinken Eli sjoeke, inderdaad… very true. En wanneer nam ik nog eens heerlijk een warm badje met een verkwikkend olietje? Goeie vraag! Waar is mijn eigen chakra meditatie heen? Ik geef ze geregld voor anderen, maar neem niet meer de tijd om ze heerlijk voor mezelf te schenken. Oeps…. En de tipi.. de tipi roept toch ook wel weer eens, lekker bij dat heerlijke kacheltje, theetje erop. De regen klettrend op het zeil. Takjes schorsen of sigils tekenen bij de tokkelende regen. Hmmmm

Zo dwaal ik langs een vreemd nieuw pad. Een uitgesleten volgelopen gracht …. de zware machinerie der boskap heeft serieuze sporen nagelaten. Neem dat maar létterlijk! De bomen liggen er horizontaal bij…. ik herinner me de boosheid die ik er vroeger bij ervaarde… en hoe de godin me (eveneens boos op mij, LoL) een boodschap gaf en daarbij een symbool en ritueel… in het blauwe energie veld verdekke. De blauwe elfenclan spreekt ook weer…. hola pola…. Ik dwaal rond de snoeisels en vind nog een prachtige quirky wood… klaar om te laten drogen.

Overal kwam ik de rune Fehu in spiegelbeeld tegen. De boodschap is duidelijk. Heerlijk om dit ritueel weer eens te doen. Ik neem me voor om het vindselen weer uit te nodigen in mijn leven. Tijd voor mezelf. Meer balans in de noden die ik zelf heb, vanuit de kern, niet de noden die roepen om eigen patronen van pijn te sussen… maar tijd voor wat er diep vanbinnen écht roept.

Wonderlijk dat vindselen en sacred walk.. de weg van het woud. Wie graag zelf ook zich eens laat verrassen, nieuwe inzichten wil opdoen in oude stukken, ik bied de weg van het woud nog steeds aan. Wil je jezelf ook graag eens inspirerende en verwonderende, vertragende en diepgaande aandacht en zorg schenken? alle info vind je op deze link

Ben ik nu plots fysiek fit? Neen natuurlijk niet 🙂 maar ik ervaar wel de speelsheid en luchtigheid, en er werd me het vertrouwen geschonken waar ik zelf aan twijfelde, en nog zoveel meer….. Ik nodig de walks voor mezelf ook weer veel meer uit in het leven. De weg van het Woud… aho

Ontvang mijn dagboek in je mailbox.

Scroll naar boven